دفتر آمار و اطلاعات و GIS
جمعيت
جمعيت و ويژگي هاي آن

به استناد نتايج سرشماري سال 1385 جمعيت استان لرستان 1716528 نفر بوده كه بيش از 40 درصد روستانشين و كوچرو و قريب به 59.5 درصد شهرنشين مي‌باشند. جمعيت غير ساكن استان معادل 3/0 درصد است كه در زمان سرشماري در پنج شهرستان اليگودرز، پلدختر، خرم‌آباد، دلفان و كوهدشت سكونت موقت داشته‌اند. در سال 1385 ساير شهرستانهاي استان جمعيت غيرساكن نداشته‌اند.

با توجه به آمارسرشماري هاي سال 1345 و 1355 جمعيت اين استان در اين دوره از رشد 3/3 درصد در سال برخوردار بوده است به طوريكه جمعيت در سال 1345 از 688139 نفر به رقم 933939 نفر در سال 1355 افزايش پيدا كرده است. در سال 1345 حدود 68 درصد در روستاها و32 درصد در مناطق شهري زندگي مي‌كرده‌اند.

اگر درصد شهرنشينان و روستانشينان اين سال را با آمار سال 1355 مقايسه كنيم به خوبي به مهاجرت شديد و شهرگرايي مردم پي خواهيم برد. براساس اين آمار رشد جمعيت شهرها (رشد طبيعي + مهاجرت روستايي) بيش از 10 درصد تخمين زده مي‌شود و اين در حالي است كه جمعيت روستاها به دليل مهاجرت به شهرها رشد كمتر از حد طبيعي را نشان مي‌دهد.

در سالهاي 1375ـ1365 به جمعيت استان 214537 نفر اضافه شده كه از اين تعداد 211249 نفر جذب نقاط شهري و 8298 نفر به جمعيت روستانشين اضافه شده است.

اين روند افزايش جمعيت، نشاندهنده متوسط نرخ رشد سالانه 7/2 درصد براي كل جمعيت، 4/5 درصد براي نقاط شهري و 7/0 درصد براي نقاط روستايي در دوره بيست ساله 1375ـ1355 است. ارقام مشابه براي دوره 10 ساله 1375ـ1365 به ترتيب 5/1 درصد 9/2 درصد و 1/0 درصد محاسبه شده است كه با كمي تفاوت، در مورد نرخ رشد جامعه روستايي جملگي از نرخهاي رشد متناظر سطح ملي پايين‌تراند.

مداقه در تغييرات جمعيتي استان لرستان در فاصله سال هاي 1375 لغايت 1385 نشان مي دهد كه جمعيت شهرنشين استان در سال 1385 بالغ بر 5/59 درصد و جمعيت روستايي و غير ساكن حدود 5/40 درصد جمعيت استان را شامل مي گردد.
چنين به نظر مي‌رسد كه آهنگ رشد شتابان جمعيت، به ويژه افزايش جمعيت در نقاط شهري از دگرگوني و تحولات مثبت بنيانهاي توسعه ظرفيتهاي اقتصادي در استان حاصل نشده، بلكه ناشي از عوامل منفي و دافعه در مناطق روستايي، تبديل بسياري از مراكز جمعيت و فعاليت روستايي به كانون شهري، گرايش فزاينده به شهرنشيني، و البته همچنان باروري بيشتر از متوسط ملي است. دو شهر بروجرد و خرم‌آباد از جمله مراكز شهري هستند كه تحت تأثير اين پديده به ظرفيتهاي جمعيتي و اقتصادي گسترده‌تري دست يافته‌اند.
 
 
تحولات جمعيت استان لرستان در مقاطع سرشماري 1355-1385
 


1385

1375

1365

1355

شرح

نسبت(%)

تعداد

نسبت (%)

تعداد

نسبت (%)

تعداد

نسبت (%)

تعداد

100

1716528

100

1584434

100

1369897

100

933939

كل جمعيت

5/40

691445

46

734418

53

726120

68

639321

جمعيت‌روستايي‌

وغير ساكن

مأخذ: اداره كل آمار و اطلاعات استانداري لرستان.1387

 توزيع سني جمعيت استان لرستان در مقاطع سرشماري
 

1375

1385

گروه سني

نسبت(%)

تعداد

نسبت(%)

تعداد

100

1584434

100

1716528

جمع

6/11

81/15

0/16

93/12

9/8

24/7

48/5

31/5

04/4

76/2

0/2

07/2

06/2

84/3

0007/0

183145

250645

253520

204902

140685

114859

86883

84190

64002

43697

31496

32877

32665

60867

11

6/7

7/7

7/7

11

3/14

06/13

7/7

4/6

9/4

6/4

5/3

3/2

7/1

5

0/0

131317

132191

188557

244770

224313

174213

132974

110270

84365

79149

59536

38989

29909

85869

0

4ـ0

9ـ5

14ـ10

19ـ15

24ـ20

29ـ25

34ـ30

39ـ35

44ـ40

49ـ45

54ـ50

59ـ55

64ـ60

65ساله و بيشتر

نامشخص

 
توزيع نسبي جمعيت استان به تفكيك گروه‌هاي سني در سالهاي 1385- 1375، نشان‌دهنده سهم بسيار بالاي گروه سني كمتر از 20 سال است كه البته در سرشماري 1385 تا حد زيادي با كاهش نرخ باروري كل از گستردگي در قاعده هرم سني كاسته شده است. نمودار هرم سني جمعيت، نماينگر اين واقعيت است كه با وجود جواني جمعيت و گستردگي هرم در سطوح پاييني (به ويژه گروههاي سني كمتر از 20 سال) از نرخ باروري كاسته شده است.

همانگونه كه مشاهده مي‌شود با وجود افزايش شاخصهاي ميانگين سني و ميانه سني در دوره‌هاي مختلف، همچنان جمعيت استان لرستان بسيار جوان است.



در سرشماري سال 1385 سهم جمعيت شهرستان خرم‌آباد حدود 31 درصد بوده است. پس از شهرستان خرم‌آباد، شهرستان بروجرد 19 درصد از جمعيت استان را در خود جاي داده است. به اين ترتيب در دو شهرستان خرم‌آباد و بروجرد 50 درصد از جمعيت استان استقرار يافته است و 50 درصد باقي مانده در 7 شهرستان ديگر قرار دارند. شهرستان سلسله با سهم 3/4 درصد از جمعيت، كمترين ميزان جمعيت را دارا است.

از نظر تفوق الگوي زيست ، شهرستانهاي خرم‌آباد، بروجرد، دورود، اليگودرز از الگوي زيست غالب شهرنشيني برخوردارند. شهرستانهاي خرم‌آباد و بروجرد بيشترين جمعيت شهري را در كانونهاي شهري خود نسبت به ساير شهرستانها جاي داده‌اند. بقيه شهرستانهاي استان همچنان با الگوي زيست غالب روستانشيني مواجه مي‌باشند به طوري كه شهرستانهاي سلسله و پلدختر كمترين جمعيت را در مراكز شهري دارند.

در سال 1365 بيشترين جمعيت شهري در شهرستان خرم‌آباد قابل مشاهده است. با توجه به اين كه استان لرستان در اين سال داراي 3 شهرستان بوده است.

نرخ رشد جمعيت طي 6 سرشماري در استان روند ثابت و يكنواختي نداشته و در حالي كه طي سه دهه اول افزايش داشته در طي سه دهه بعدي با روند كاهشي مواجه بوده است . در سال هاي 45 – 1335 ميانگين رشد سالانه 9/2 درصد و در دهه بعد 55 – 1345 ميانگين رشد سالانه 05 / 3 درصد ، در فاصله سال هاي 65 – 1355 نيز 88 / 3 درصد رشد جمعيت داشته ايم . در فاصله سال هاي 75 – 1365 نرخ رشد جمعيت با كاهش قابل توجهي به 49 / 1 درصد رسيده و نهايتا در فاصله سال هاي 85 – 1375 نيز اين عدد بازهم كمتر و به عدد 85 / 0 درصد كاهش يافته است.

همانطور كه ذكر شد نسبت شهر نشيني در استان لرستان از 11 / 21 درصد در سال 1355 به عدد تقريبا 60 درصد در سال 1385 رسيده است .

تراكم نسبي جمعيت در اولين سرشماري عمومي نفوس و مسكن حدود 52 / 18 نفر در كيلومتر مربع بوده است كه در سال هاي 45 ، 55 ، 65 ، 75 و 85 به ترتيب به ارقام 65 / 24 ،‌ 28 / 33 ، 71 / 48 ، 56 / 54 و بالاخره 60 نفر در كيلومتر مربع رسيده است.
تاریخ به روز رسانی: 1393/08/22
امتیازدهی
میانگین امتیازها:1 تعداد کل امتیازها:1
مشاهده نظرات ( 0)
ارسال نظرات
نام  
آدرس پست الکترونیکی شما    
شماره تلفن
توضیحات  
تغییر کد امنیتی  
کد امنیت  
 
Powered by DorsaPortal